Kiedy do psychologa?

Dziecko inaczej niż dorosły przeżywa i rozumie rzeczywistość. Inaczej też manifestuje swoje problemy i trudności. Jeśli zaangażowanie rodziców nie wystarcza i problemy dziecka się nasilają, nie warto czekać i zwlekać, problemy dziecka mogą się bowiem pogłębić. Decyzja o wizycie u psychologa dziecięcego zwykle nie jest łatwa dla rodzica. Warto wykonać ten krok, jeśli zachowanie dziecka jest dla nas niezrozumiałe, niepokojące lub dziecko:

  • sprawia trudności wychowawcze,
  • stało się niespokojne, nerwowe, ma trudności z koncentracją uwagi,
  • nadmierne się boi, przeżywa silny niepokój i napięcie,
  • wykazuje niepokojące objawy somatyczne, np. zaczęło się moczyć, ma tiki, często budzi się w nocy, ma kłopoty z zasypianiem,
  • skarży się bóle głowy, brzucha bez wyraźnej medycznej przyczyny,
  • unika kontaktu z rówieśnikami,
  • przeżywa rozwód, rozstanie rodziców,
  • jest świadkiem konfliktów rodzinnych,
  • nie chce chodzić do szkoły,
  • jest smutne i przygnębione,
  • miewa częste wybuchy złości.

Pamiętaj, że moim zadaniem nie jest ocenianie, wartościowanie rodzicielskich kompetencji. Jestem osobą, która obiektywnie spojrzy na zachowanie dziecka, relacje w rodzinie oraz sposoby komunikowania się i wspólnie z rodzicami poszuka źródła problemów. Może okazać się, że w ostatnim czasie wydarzyło się coś, co dziecko bardzo przeżywa. Problem może dotyczyć zarówno szkoły, jak i rodzinnego domu. Zdarzają się w życiu sytuacje na tyle trudne, że jako dorośli tracimy możliwości adaptacyjne i zwyczajnie potrzebujemy wsparcia, dzieci tym bardziej potrzebują go jeszcze mocniej. Daj dziecku i sobie, to czego potrzebujecie.